I’m Different so what!
Op woensdag 14 oktober jl. organiseerde de Dordtse Integratie Adviesraad in samenwerking met RADAR en de Marokkaanse Jongeren Vereniging Dordrecht een debat in de Koloriet.
Het idee achter het debat was jongeren met elkaar te laten discussiëren aan de hand van stellingen die hen zouden prikkelen na te denken over beeldvorming. Zo’n 60 jongeren namen deel aan het debat, dat enigszins aarzelend op gang kwam, maar op een gegeven moment vol passie werd gevoerd.
Elke stelling werd geïntroduceerd aan de hand van een “rap sketch”, waarna het publiek middels rode of groene bordjes aan kon geven of zij het met de stelling eens of oneens waren.
De stellingen waren:
Werkgevers mogen gehandicapten weigeren, omdat ze toch gelijk behandeld willen worden.
Het publiek was verdeeld rondom deze stelling. Er waren jongeren die aangaven, dat werkgevers zelf mogen kiezen of ze iemand met een handicap aannemen of niet. Maar is er dan geen sprake van discriminatie? Nee, zeiden er een paar, want als werkgever kijk je naar wat iemand kan en als een werkgever kan kiezen tussen 2 personen met dezelfde kwaliteiten, maar de één is gehandicapt en de ander niet, dan zou ik als werkgever kiezen voor de ‘normale werknemer’.
Het ligt aan de kosten die erbij komen kijken, zeiden er een paar. Opvallend was dat in de reacties op de stelling alleen over ‘lichamelijk gehandicapten’ werd gesproken. Niemand kwam op het idee dat er ook mensen zijn die lijden aan een psychische handicap.
Een leuke uitspraak was de oproep aan de werkgever zich meer in te leven in de sollicitant en geen vooroordelen te hebben. “Een werkgever, moet zijn sollicitant behandelen zoals hijzelf ook behandeld wil worden”.
Geweigerd tot een discotheek, ga je in discussie met de uitsmijter of loop je weg?
Deze stelling leverde heel veel herkenning op bij de jongeren. De meesten staken hun groene kaart op (rood voor discussie en groen voor weglopen). Zij hadden het idee dat het toch geen zin had om in discussie te gaan en zij hun avond niet wilden laten verpesten door één of andere uitsmijter. Volgens de jongeren gebeurt het vaak, dat zij geweigerd worden, terwijl een blank iemand wel wordt toegelaten.
Op de vraag of zij een klacht zouden dienen bij een bureau als RADAR gaf het merendeel aan dat zij dit niet zouden doen. De jongeren vonden het niet de moeite waard om een smsje te sturen naar RADAR. Ten eerste wilden ze hier geen beltegoed aan verspillen en ten tweede is het hen gewoon teveel moeite. Ze zoeken liever een andere uitgaansplek.
De avond werd afgesloten met een optreden van Salaheddine die het publiek vermaakte met een spetterend optreden.